دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق

دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق، راهکاری فوری و حیاتی برای والدینی است که در دوران جدایی عاطفی یا پیش از طلاق رسمی، از دیدار با فرزند خود محروم شده اند. این سازوکار قانونی تضمین می کند که پیوند عاطفی میان والد و فرزند، در اوج چالش های خانوادگی، حفظ شده و از آسیب های روحی به هر دو جلوگیری شود. این دستور بدون نیاز به تأمین و با فوریت صادر می شود.

در مسیر پرفراز و نشیب جدایی، هنگامی که دو والد تصمیم می گیرند دیگر زیر یک سقف زندگی نکنند، دنیای فرزندان دستخوش تغییرات بزرگی می شود. در این دوران حساس، گاهی یکی از والدین با مانعی بزرگ روبرو می شود: ممانعت از ملاقات با فرزند دلبندش. این اتفاق می تواند ضربه عاطفی عمیقی به کودک و والد محروم وارد کند. قانون گذار با درک این پیچیدگی ها و اهمیت حفظ سلامت روان کودک و والدین، ابزاری قدرتمند را در اختیار گذاشته است: دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق. این دستور، دریچه ای امیدبخش برای والدینی است که در بحبوحه اختلافات، به دنبال حفظ رابطه عاطفی خود با فرزندشان هستند. این مقاله تلاش می کند تا شما را در این مسیر یاری دهد و گام به گام، از جنبه های قانونی تا مراحل عملی، راهنمایی های لازم را ارائه کند.

حق ملاقات فرزند در پرده ابهام جدایی: مفهوم و اهمیت قبل از طلاق

هنگامی که ابرهای جدایی بر فراز خانواده ای سایه می افکند، بیش از هر چیز، سلامت روحی فرزندان است که نیازمند توجه ویژه قرار می گیرد. در این میان، حق ملاقات فرزند، نه تنها یک حق قانونی برای والدین، بلکه یک نیاز اساسی برای رشد عاطفی و روانی کودک محسوب می شود. درک دقیق مفهوم و اهمیت این حق، به ویژه در دوران پرچالش پیش از طلاق، می تواند راهگشای بسیاری از مسائل باشد.

۱.۱. حق ملاقات فرزند چیست و چرا مهم است؟

حق ملاقات فرزند، مطابق ماده ۱۱۷۴ قانون مدنی، به این معناست که هر یک از ابوین که حضانت طفل را بر عهده ندارد، حق دارد فرزند خود را ملاقات کند. این حق، با حضانت و ولایت تفاوت بنیادین دارد. حضانت، وظیفه نگهداری و تربیت فرزند است که تا سن بلوغ (۷ سالگی برای مادر و پس از آن با پدر، مگر حکم دادگاه طور دیگری باشد) ادامه می یابد. ولایت قهری نیز، اختیارات قانونی پدر و جد پدری بر فرزند است. اما حق ملاقات، صرف نظر از حضانت یا ولایت، برای هر دو والد محفوظ است.

اهمیت روانشناختی و تربیتی ملاقات منظم برای سلامت روحی کودک غیرقابل انکار است. کودکانی که در دوران جدایی والدین، به طور منظم با هر دو والد خود در ارتباط هستند، معمولاً با سازگاری بهتری با شرایط جدید کنار می آیند. این ملاقات ها به حفظ تعادل روحی، کاهش اضطراب و تقویت حس امنیت در کودک کمک می کند و زمینه رشد شخصیتی سالم را فراهم می آورد. محرومیت از یکی از والدین، می تواند آسیب های عمیقی بر روان کودک بگذارد و حس رهاشدگی یا گناه را در او تقویت کند.

۱.۲. قبل از طلاق به چه معناست؟ سناریوهای رایج

عبارت قبل از طلاق به شرایطی اشاره دارد که زوجین به هر دلیلی از یکدیگر جدا زندگی می کنند، اما هنوز سند طلاق رسمی به ثبت نرسیده است. این وضعیت می تواند شامل سناریوهای مختلفی باشد:

جدایی عاطفی: زوجین در یک منزل زندگی می کنند اما رابطه عاطفی ندارند و در مراحل اولیه تصمیم گیری برای جدایی هستند.
ترک منزل: یکی از زوجین منزل مشترک را ترک کرده و در محل دیگری اقامت دارد.
در جریان بودن پرونده طلاق: دادخواست طلاق به دادگاه ارائه شده، اما هنوز حکم نهایی صادر نشده و مراحل دادرسی در جریان است.
زندگی جداگانه بدون طرح دعوای طلاق: زوجین به دلایل مختلف تصمیم گرفته اند جدا از هم زندگی کنند، اما هنوز هیچ اقدام رسمی برای طلاق انجام نداده اند.

در تمامی این سناریوها، حق ملاقات فرزند کاملاً پابرجاست و هیچ یک از والدین نمی توانند صرفاً به این دلیل که طلاق هنوز رسمی نشده، دیگری را از این حق محروم کنند. قوانین به صراحت از این حق حمایت می کنند.

۱.۳. چه زمانی دستور موقت ضروری می شود؟ شناسایی فوری ترین نیاز

دستور موقت ملاقات فرزند زمانی ضروری می شود که والد حضانت دار، چه عمداً و چه سهواً، مانع از ملاقات طرف مقابل با فرزند می شود. این ممانعت می تواند به اشکال مختلفی بروز کند؛ از عدم پاسخگویی به تماس ها و پیامک ها گرفته تا جابجایی محل اقامت فرزند بدون اطلاع یا عدم حضور در محل ملاقات مقرر.

فراهم آوردن شرایط ملاقات فرزند یک تکلیف قانونی است و عدم رعایت آن، عواقب حقوقی جدی به دنبال دارد. اهمیت سرعت عمل و فوریت درخواست دستور موقت برای جلوگیری از تشدید بحران روحی کودک و والد محروم حیاتی است. هر روز تأخیر در این ملاقات ها می تواند فاصله عاطفی میان والد و فرزند را بیشتر کند و ترمیم آن را دشوارتر سازد. دستور موقت با هدف قطع این چرخه آسیب زا و برقراری مجدد رابطه عاطفی، به صورت فوری صادر می شود تا قبل از صدور رأی نهایی در پرونده طلاق یا حضانت، حق ملاقات تضمین شود.

چهارچوب قانونی: مستندات و پشتیبانی حقوقی دستور موقت ملاقات فرزند

حق ملاقات فرزند، در قوانین کشور ما ریشه ای عمیق و مستحکم دارد و صرف نظر از اینکه طلاق رخ داده باشد یا خیر، این حق برای هر دو والد محفوظ است. برای والدینی که در دوران پرالتهاب پیش از طلاق با ممانعت از ملاقات فرزند خود روبرو می شوند، آشنایی با چهارچوب قانونی و مستندات حمایتی، گامی اساسی برای استیفای این حق است.

۲.۱. ماده ۱۱۷۴ قانون مدنی: سنگ بنای حق ملاقات

ماده ۱۱۷۴ قانون مدنی به صراحت اعلام می دارد: هر یک از ابوین که طفل تحت حضانت او نیست حق ملاقات فرزند خود را دارد. تعیین زمان و مکان ملاقات و سایر جزئیات مربوط به آن در صورت اختلاف بین ابوین با دادگاه است.

این ماده، سنگ بنای حق ملاقات فرزند در ایران محسوب می شود. تفسیر این ماده نشان می دهد که:

حق ملاقات ذاتی است: این حق برای هر یک از پدر و مادر، مستقل از اینکه حضانت با چه کسی باشد، وجود دارد. حتی اگر حضانت به دلیل سلب صلاحیت از یکی از والدین گرفته شده باشد، حق ملاقات او (مگر در موارد استثنایی و به تشخیص دادگاه برای حفظ مصلحت عالیه طفل) سلب نمی شود.
عدم سکونت مشترک شرط است: این حق زمانی مطرح می شود که والدین در یک منزل سکونت نداشته باشند، خواه به دلیل طلاق، خواه به دلیل جدایی عاطفی یا ترک منزل.
نقش دادگاه در اختلاف: در صورتی که والدین در مورد زمان، مکان یا چگونگی ملاقات به توافق نرسند، دادگاه خانواده صالح است که با در نظر گرفتن تمامی جوانب، به ویژه مصلحت طفل، شرایط ملاقات را تعیین کند.

این ماده قانونی، هیچ تفاوتی میان شرایط قبل از طلاق و پس از آن قائل نیست و در هر دو حالت، حق ملاقات را به رسمیت می شناسد.

۲.۲. ماده ۷ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱: فوریت و بدون تامین

یکی از مهم ترین تحولات قانونی در زمینه حقوق خانواده و به ویژه دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق، ماده ۷ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱ است. این ماده بیان می کند:

دادگاه می تواند پیش از اتخاذ تصمیم در مورد اصل دعوی به درخواست یکی از طرفین در اموری از قبیل حضانت، نگهداری و ملاقات طفل و نفقه زن و محجور که تعیین تکلیف آنها فوریت دارد بدون اخذ تأمین، دستور موقت صادر کند. این دستور بدون نیاز به تأیید رئیس حوزه قضایی قابل اجرا است. چنانچه دادگاه ظرف شش ماه راجع به اصل دعوی اتخاذ تصمیم نکند، دستور صادر شده ملغی محسوب و از آن رفع اثر می شود، مگر آنکه دادگاه مطابق این ماده دوباره دستور موقت صادر کند.

نکات کلیدی این ماده:

فوریت و بدون تأمین: بر خلاف دستور موقت در سایر دعاوی که معمولاً نیازمند ارائه تأمین (مثلاً وجه التزام یا ضمانت نامه بانکی) از سوی درخواست کننده است، دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق، بدون نیاز به اخذ تأمین صادر می شود. این موضوع سرعت و سهولت دسترسی به این حق را به شدت افزایش می دهد.
اجرای فوری: دستور صادره، بلافاصله و بدون نیاز به تأیید رئیس حوزه قضایی، قابلیت اجرا دارد. این نکته برای والدینی که با ممانعت فوری از ملاقات روبرو هستند، بسیار حیاتی است.
مدت اعتبار: دستور موقت تا زمان صدور رأی نهایی در پرونده اصلی (مثلاً پرونده طلاق یا حضانت) معتبر است. اگر دادگاه ظرف شش ماه به اصل دعوا رسیدگی نکند، دستور موقت خود به خود لغو می شود، مگر آنکه دوباره تمدید شود.

۲.۳. ضمانت اجرای قوی: ممانعت از ملاقات و تبعات قانونی آن

قانون گذار برای اطمینان از اجرای حق ملاقات فرزند قبل از طلاق، ضمانت اجراهای قوی و محکمی را پیش بینی کرده است. ممانعت از این حق، جرم انگاری شده و تبعات قانونی جدی برای والد ممانعت کننده دارد:

مجازات های کیفری (ماده ۴۰ و ۵۴ قانون حمایت خانواده): ماده ۵۴ قانون حمایت خانواده صراحتاً ممانعت از ملاقات فرزند را جرم تلقی می کند. اگر والد دارای حضانت از اجرای حکم دادگاه (شامل دستور موقت یا حکم قطعی) مبنی بر ملاقات فرزند امتناع کند، برای بار اول به جزای نقدی درجه هشت محکوم می شود. در صورت تکرار، مجازات تشدید خواهد شد و حتی ممکن است دادگاه تصمیم به تغییر حضانت فرزند بگیرد و حضانت را به والد دیگر یا شخص ثالث بسپارد.
نقش اظهارنامه قضایی: ارسال اظهارنامه قضایی به والد ممانعت کننده، می تواند به عنوان یک مدرک قوی برای اثبات سوءنیت و ممانعت عمدی در دادگاه مورد استفاده قرار گیرد. این اظهارنامه می تواند والد را از عواقب قانونی کارش آگاه سازد و در صورت عدم رعایت، مستندی برای طرح شکایت کیفری باشد.

این ضمانت اجراها، نشان از اهتمام قانون گذار به حفظ رابطه فرزند با هر دو والد و حمایت قاطع از حق ملاقات فرزند قبل از طلاق دارد.

۲.۴. نظریات مشورتی و آرای وحدت رویه مرتبط

نظریات مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضائیه و آرای وحدت رویه دیوان عالی کشور، در تفسیر و روشن کردن ابهامات قوانین نقش مهمی ایفا می کنند. هرچند ممکن است به طور مستقیم به دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق نپردازند، اما در موارد مشابه، راهگشا هستند. برای مثال، برخی نظریات بر این نکته تأکید دارند که تصمیمات دادگاه در مورد دستور موقت باید در راستای خواسته اصلی دعوا باشد. همچنین، تأکید بر این است که حتی اگر ممانعت از ملاقات توسط خود طفل باشد، نمی توان از قوای قهریه استفاده کرد و باید از راه های روانشناسی و مشاوره بهره برد. این موارد، رویکرد حمایتی و مصلحت اندیشانه قانون را بیش از پیش نمایان می سازد.

راهنمای عملی: فرآیند گام به گام درخواست و پیگیری دستور موقت ملاقات فرزند

درک چهارچوب قانونی، گام نخست برای والدینی است که در پی دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق هستند. اما پس از آن، نوبت به اقدامات عملی می رسد. طی کردن صحیح و گام به گام فرآیند حقوقی، می تواند به تسریع در روند کار و دستیابی به نتیجه مطلوب کمک شایانی کند.

۳.۱. گام اول: جمع آوری مدارک لازم

برای طرح دادخواست دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق، نیازمند جمع آوری مدارک مشخصی هستید. این چک لیست جامع و دقیق می تواند شما را در این مسیر یاری دهد:

اصل شناسنامه و کارت ملی خواهان (والد درخواست کننده): برای احراز هویت شما.
اصل شناسنامه فرزند یا فرزندان مشترک: برای اثبات رابطه ابوت و بنوت.
اصل عقدنامه یا سند ازدواج (یا رونوشت آن): برای اثبات رابطه زوجیت و تولد فرزندان از این ازدواج.
سند طلاق (در صورتی که پرونده طلاق در جریان است و طلاق هنوز رسمی نشده): اگر پرونده طلاق در حال رسیدگی است، ارائه مدارک مربوط به آن می تواند مفید باشد.
مدارک اثبات کننده ممانعت: این بخش بسیار حیاتی است. هر مدرکی که نشان دهنده ممانعت والد دیگر از ملاقات شما با فرزند باشد، می تواند به پرونده شما اعتبار ببخشد. این مدارک می توانند شامل:
- پیامک ها و اسکرین شات مکالمات تلفنی یا پیام رسان ها که نشان دهنده تلاش شما برای ملاقات و ممانعت طرف مقابل است.
- شهادت شهود (نام و اطلاعات تماس افرادی که شاهد ممانعت بوده اند).
- اظهارنامه قضایی قبلی (در صورتی که پیش از این برای درخواست ملاقات یا هشدار قانونی، اظهارنامه ای ارسال کرده اید).
- گزارش مددکاری اجتماعی یا مشاور (در صورتی که پیش از طرح دعوا به این مراکز مراجعه کرده اید).
سایر مدارک مربوط به وضعیت حضانت فعلی (اگر حکمی صادر شده): اگر حکمی موقت یا قطعی در مورد حضانت صادر شده، ارائه آن ضروری است.

۳.۲. گام دوم: تنظیم دادخواست دستور موقت ملاقات فرزند

تنظیم دادخواست، قلب فرآیند حقوقی است. باید این دادخواست با دقت و وضوح کافی تنظیم شود.

ساختار دادخواست: دادخواست باید شامل بخش های مشخصی باشد:
- خواهان: مشخصات کامل شما (نام و نام خانوادگی، شماره ملی، آدرس کامل، شماره تماس).
- خوانده: مشخصات کامل والد دیگر (نام و نام خانوادگی، شماره ملی، آدرس کامل، شماره تماس).
- خواسته: تقاضای صدور دستور موقت مبنی بر اجازه ملاقات با فرزند/فرزندان مشترک (نام فرزند/فرزندان، سن، جنسیت) قبل از طلاق و اجرای فوری آن.
- شرح خواسته: این بخش مهم ترین قسمت است. در اینجا باید به تفصیل وضعیت جدایی، نام و سن فرزند، تاریخ و نحوه ممانعت های صورت گرفته توسط خوانده را توضیح دهید. بر فوریت امر و درخواست دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق با استناد به ماده ۷ قانون حمایت خانواده تأکید کنید. اهمیت دارد که ذکر کنید این وضعیت قبل از طلاق رسمی است تا دادگاه از فوریت و ماهیت پرونده آگاه شود.
- دلایل و مستندات: تمامی مدارک جمع آوری شده در گام اول را در این بخش نام ببرید و به عنوان پیوست دادخواست ارائه دهید.
نکات مهم در شرح خواسته:
توضیحات شما باید صادقانه، مستند و روشن باشد. به جای بیان احساسات صرف، بر حقایق و وقایع مشخص تمرکز کنید و نشان دهید که ممانعت از ملاقات چگونه بر فرزند و شما تأثیر منفی گذاشته است.

۳.۳. گام سوم: ثبت دادخواست از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی

پس از تنظیم دادخواست و تکمیل مدارک، نوبت به ثبت رسمی آن می رسد:

مراجعه به دفاتر خدمات: با در دست داشتن تمامی مدارک (اصل و کپی)، به یکی از دفاتر خدمات الکترونیک قضایی مراجعه کنید.
اسکن مدارک: کارشناسان دفتر خدمات، مدارک شما را اسکن و در سیستم ثبت می کنند.
پرداخت هزینه ها: برای دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق، هزینه های دادرسی نسبتاً اندک است و نیازی به پرداخت تأمین سنگین نیست.
ثبت الکترونیکی: دادخواست شما به صورت الکترونیکی ثبت و به دادگاه خانواده صالح ارجاع داده می شود.

۳.۴. گام چهارم: ارجاع به دادگاه خانواده و رسیدگی فوری

پس از ثبت، دادخواست شما به دادگاه خانواده صالح ارجاع می یابد:

صلاحیت انحصاری: رسیدگی به دعاوی خانواده، از جمله دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق، در صلاحیت انحصاری دادگاه خانواده است.
روند بررسی سریع: قضات دادگاه خانواده به درخواست های دستور موقت با فوریت رسیدگی می کنند. ممکن است بدون نیاز به تشکیل جلسه رسمی یا دعوت از خوانده، دستور صادر شود. با این حال، اهمیت دارد که آماده ارائه توضیحات تکمیلی در صورت احضار باشید.

۳.۵. گام پنجم: صدور و اجرای دستور موقت ملاقات

اگر دادگاه درخواست شما را موجه تشخیص دهد، دستور موقت صادر خواهد شد:

فوری بودن اجرا: همانطور که در ماده ۷ قانون حمایت خانواده ذکر شد، این دستور بدون نیاز به تأیید رئیس حوزه قضایی، بلافاصله قابل اجرا است.
نقش واحد اجرای احکام: دستور صادره به واحد اجرای احکام دادگاه ارجاع داده می شود. این واحد مسئول عملیاتی کردن دستور است.
مکانیسم های اجرا: در صورت لزوم، واحد اجرای احکام می تواند از قوای قهریه (مانند نیروی انتظامی) برای اجرای دستور موقت استفاده کند. با این حال، همیشه تلاش بر این است که اجرای دستور با حفظ آرامش کودک و با کمترین تنش صورت پذیرد. حضور مددکار اجتماعی یا مشاور در محل ملاقات می تواند به آرامش و اطمینان خاطر کودک کمک کند.

ملاحظات و جزئیات مهم در مورد دستور موقت ملاقات فرزند

پس از اینکه با فرآیند درخواست دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق آشنا شدیم، لازم است به جزئیات و ملاحظات مهمی بپردازیم که می توانند در تجربه شما از این فرآیند تأثیرگذار باشند. این نکات به شما کمک می کنند تا با آمادگی بیشتری با چالش های احتمالی روبرو شوید.

۴.۱. تعیین زمان و مکان ملاقات: مصلحت عالیه طفل در کانون توجه

یکی از حساس ترین بخش های دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق، تعیین زمان و مکان دقیق ملاقات است. در حالت ایده آل، والدین می توانند با توافق بر سر این جزئیات، بهترین شرایط را برای فرزند خود فراهم آورند. اما در صورت بروز اختلاف، دادگاه خانواده نقش تعیین کننده خود را ایفا می کند.

معیارهای دادگاه: قاضی در تعیین جزئیات زمان و مکان، تمامی جوانب را با در نظر گرفتن مصلحت عالیه طفل مورد بررسی قرار می دهد. این معیارها شامل سن، جنسیت، وضعیت تحصیلی و برنامه روزانه کودک، نیازهای عاطفی او، و همچنین شرایط شغلی و اقامتی هر دو والد می شود. هدف نهایی، تضمین آرامش و رفاه کودک است.
زمان های رایج ملاقات: اغلب اوقات، دادگاه ملاقات را در پایان هفته (مثلاً جمعه ها)، ایام تعطیلات رسمی یا بخشی از ایام تعطیلات تابستان و نوروز تعیین می کند تا با برنامه تحصیلی کودک تداخلی نداشته باشد. گاهی نیز، بسته به شرایط، ملاقات در وسط هفته برای چند ساعت در نظر گرفته می شود.
مکان های مناسب: توصیه اکید این است که ملاقات در محیطی امن، آرام و عاری از تنش صورت گیرد. مکان هایی مانند پارک ها، منزل یکی از اقربای مورد اعتماد طرفین، یا مراکز ملاقات تحت نظارت سازمان بهزیستی (که متأسفانه تعدادشان محدود است) مناسب تر هستند. باید از ملاقات در کلانتری ها مگر در موارد اضطراری و وجود خطر جدی، پرهیز کرد؛ چرا که می تواند خاطره ای ناخوشایند برای کودک ایجاد کند.

۴.۲. امکان تغییر یا تمدید شرایط ملاقات

گاهی اوقات، شرایط زندگی والدین یا نیازهای کودک تغییر می کند و لازم است شرایط دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق نیز متناسب با آن تعدیل شود.

درخواست تغییر: اگر اوضاع و احوال جدیدی پیش آید (مثلاً تغییر محل اقامت یکی از والدین، تغییر برنامه تحصیلی فرزند، یا بروز مشکلاتی در محل ملاقات)، یا اگر شرایط ملاقات تعیین شده دیگر با مصلحت کودک سازگار نباشد، هر یک از والدین می توانند با ارائه دادخواست جدید، از دادگاه درخواست تغییر زمان یا مکان ملاقات را مطرح کنند. دادگاه با بررسی شرایط جدید، تصمیم مقتضی را اتخاذ خواهد کرد.
روند تمدید دستور موقت: همانطور که ماده ۷ قانون حمایت خانواده اشاره می کند، اگر دادگاه ظرف شش ماه در مورد اصل دعوا تصمیمی اتخاذ نکند، دستور موقت ملاقات ملغی می شود. در چنین شرایطی، والد درخواست کننده باید مجدداً درخواست تمدید دستور موقت را به دادگاه ارائه دهد تا حق ملاقات فرزند قبل از طلاق همچنان پابرجا بماند.

۴.۳. تفاوت دستور موقت با حکم قطعی ملاقات

درک تفاوت میان دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق و حکم قطعی ملاقات بسیار مهم است:

ماهیت موقتی و اضطراری: دستور موقت، همانطور که از نامش پیداست، دارای ماهیتی موقتی و اضطراری است. هدف آن، جلوگیری از آسیب های فوری و حفظ وضعیت موجود تا زمان صدور رأی نهایی است. این دستور بدون رعایت کامل تشریفات دادرسی صادر و اجرا می شود.
اثرات حقوقی محدودتر: اثرات حقوقی دستور موقت به پرونده اصلی بستگی دارد و پس از صدور رأی نهایی، حکم قطعی جایگزین آن می شود. به عبارت دیگر، دستور موقت یک راهکار اورژانسی است، نه یک راه حل دائمی.
نحوه تبدیل به حکم قطعی: پس از صدور رأی نهایی در پرونده طلاق یا حضانت، دادگاه در خصوص حق ملاقات نیز رأی قطعی صادر می کند. در صورت لزوم، مفاد دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق می تواند به عنوان بخشی از حکم قطعی یا با تغییراتی، تثبیت شود.

۴.۴. مسئولیت کیفری ممانعت کننده پس از صدور دستور موقت

باید به صراحت تأکید کرد که ممانعت از ملاقات فرزند، حتی پس از صدور دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق، همچنان جرم انگاری شده است. والد ممانعت کننده، حتی با وجود دستور موقت، در صورت عدم رعایت آن، با مسئولیت کیفری مواجه خواهد شد.

تشدید مجازات: همانند ممانعت از اجرای حکم قطعی، ممانعت از اجرای دستور موقت نیز می تواند منجر به مجازات های پیش بینی شده در ماده ۵۴ قانون حمایت خانواده شود. این شامل جزای نقدی و در صورت تکرار، تشدید مجازات و حتی امکان تغییر حضانت می شود. این قاطعیت قانون، نشان دهنده اهمیت بالای حق ملاقات فرزند و ضرورت احترام به تصمیمات قضایی است.

نمونه دادخواست دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق

تنظیم یک دادخواست دقیق و کامل، از مهم ترین گام ها در مسیر استیفای حق ملاقات فرزند است. این بخش، نمونه ای از دادخواست دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق را ارائه می دهد که می توانید با توجه به شرایط خاص خود، آن را ویرایش و مورد استفاده قرار دهید.

ریاست محترم مجتمع قضایی خانواده [نام شهر/منطقه]

با سلام و احترام،

خواهان: [نام و نام خانوادگی، شماره ملی، آدرس کامل، شماره تماس]

خوانده: [نام و نام خانوادگی، شماره ملی، آدرس کامل، شماره تماس]

خواسته: تقاضای صدور دستور موقت مبنی بر اجازه ملاقات با فرزند/فرزندان مشترک (نام فرزند/فرزندان، سن، جنسیت) قبل از طلاق و اجرای فوری آن.

دلایل و منضمات:

تصویر مصدق عقدنامه / رونوشت آن
تصویر مصدق شناسنامه خواهان
تصویر مصدق شناسنامه فرزند/فرزندان
مدارک اثبات کننده ممانعت (در صورت وجود: اظهارنامه، پیامک ها و…)

شرح خواسته:

اینجانب خواهان به موجب عقدنامه شماره […] مورخ […] صادره از دفترخانه […] با خوانده محترم ازدواج دائم نموده ام و حاصل این ازدواج […] فرزند به نام/نام های […] متولد سال/سال های […] می باشد.

به دلیل بروز اختلافات شدید، اینجانب و خوانده محترم از تاریخ […] به صورت جداگانه زندگی می کنیم / پرونده طلاق به شماره […] در شعبه […] دادگاه خانواده […] در جریان رسیدگی است (انتخاب مورد مناسب و حذف عبارت غیرمرتبط).

علی رغم حق قانونی اینجانب برای ملاقات با فرزند/فرزندان مشترک و تلاش های مکرر، خوانده محترم به دفعات و بدون هیچ توجیه قانونی از ملاقات اینجانب با فرزند/فرزندان ممانعت به عمل آورده است. (ذکر جزئیات ممانعت ها: مثلاً: در تاریخ [تاریخ اول] و [تاریخ دوم]، پس از هماهنگی قبلی برای ملاقات، خوانده بدون اطلاع قبلی از حضور در محل ملاقات خودداری نمود و تماس های تلفنی و پیامک های اینجانب را بی پاسخ گذاشت که تصاویر پیامک ها پیوست می باشد).

با توجه به اینکه عدم ملاقات با فرزند/فرزندان موجب آسیب های روحی و روانی شدید برای اینجانب و خصوصاً برای فرزند/فرزندان می گردد و نیاز به ملاقات فوری و استمرار رابطه عاطفی بین ما حیاتی است، صدور دستور موقت برای ملاقات ضروری می باشد. جدایی و فاصله گرفتن از یکی از والدین در این دوران حساس، می تواند به سلامت عاطفی کودک ضربه بزند و او را دچار اضطراب و سردرگمی کند. حفظ این رابطه برای رشد متعادل شخصیت فرزندمان از اهمیت بالایی برخوردار است.

لذا به استناد ماده ۱۱۷۴ قانون مدنی و ماده ۷ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱، از محضر محترم دادگاه تقاضای صدور دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق مبنی بر اجازه ملاقات با فرزند/فرزندان مشترک در زمان و مکان مناسب (پیشنهاد زمان و مکان، مثلاً: هر هفته روزهای جمعه از ساعت ۹ صبح تا ۱۷ عصر در محلی امن و آرام مانند منزل اقربای مشترک) و اجرای فوری آن قبل از ابلاغ به خوانده محترم را استدعا دارم.

با احترام مجدد،

نام و نام خانوادگی خواهان

امضا و تاریخ

نتیجه گیری

در فراز و نشیب های زندگی زناشویی و گاه جدایی، حفظ آرامش و سلامت روانی فرزندان، بالاترین اولویت است. دستور موقت ملاقات فرزند قبل از طلاق، در این میان، نه تنها یک ابزار قانونی، بلکه ناجی پیوندهای عمیق عاطفی میان والدین و فرزندان است. این سازوکار، دریچه ای به سوی امید و پایداری برای والدینی می گشاید که در بحبوحه اختلافات، می خواهند اطمینان یابند که فرزندشان از مهر و توجه هر دو والد بی نصیب نمی ماند.

قانون گذار ایرانی، با تدابیر حکیمانه و در نظر گرفتن مصلحت عالیه طفل، از این حق حیاتی حمایت قاطع کرده است. از ماده ۱۱۷۴ قانون مدنی که سنگ بنای حق ملاقات را می نهد تا ماده ۷ قانون حمایت خانواده که با حذف نیاز به تأمین و تأکید بر فوریت، مسیر دستیابی به این حق را هموارتر می سازد، همه و همه نشان از اهمیت این موضوع دارد. ضمانت اجراهای کیفری نیز، برای جلوگیری از ممانعت های احتمالی و تضمین اجرای صحیح قانون، نقش بازدارنده ای ایفا می کنند.

والدین گرامی، در مواجهه با چالش های جدایی، به یاد داشته باشید که این حق شما و فرزندتان است. اقدام به موقع، آگاهی از مراحل قانونی و در صورت نیاز، مشورت با یک وکیل متخصص خانواده، می تواند به شما در طی کردن این مسیر کمک شایانی کند. حفظ ارتباط سالم و مستمر فرزند با هر دو والد، نه تنها برای امروز، بلکه برای آینده ای روشن و متعادل برای او، حیاتی است. اجازه ندهید که اختلافات بین شما، سایه ای بر دنیای پاک و معصوم فرزندتان افکند.

برچسب ها